خلق و خوی ما؛ فرهنگ ما؛ مدیریت ما؛ سیاست ما!

1. ناراحت نشويد و به روحيه لطيف! ايراني تان برنخورد! ما ايراني‌ها همديگر را دوست نداريم، اگر همدیگر را دوست داشته باشيم، سر یکدیگر کلاه نخواهیم گذاشت، با هم نزاع نخواهیم داشت، کم فروشی و گران فروشی نخواهیم کرد و دادگاه هایمان خلوتِ خلوت خواهد بود.
   
2. هنجارگریز و قانون ناپذیریم. دیده‌اید كه چقدر هنجارهای راهنمایی و رانندگی را مراعات می‌كنیم!
   
3. نقد بشنویم، برآشفته می‌شویم، تاب شنیدن نقد سازنده را هم گاه نداریم، نقدمان هم بيشتر نفي است تا نقد سالم.
   
4. خودمحوریم. پذیرشمان نسبت به دیگران كم است،‌ به همین دلیل نمی‌توانیم گروهی و تيمي كار كنیم.
   
5. اهل تملق و ریاایم به همین جهت است كه نان به نرخ روز می‌خوریم و فرصت طلبیم.
   تعارفات و تشریفات روزمره لقلقه زبانمان است؛ قربانت، چاكريم، مخلصيم، در خدمتيم و... ولي اگر فرصت بشه به حقوق هم تجاوز مي كنيم و حريمي براي خودمان قايل نيستيم، به همين راحتي...
   
6. قهرمان پروریم، تاریخ بر این خوی ما نمونه‌های روشنی دارد.
   
7. غرور ملي تبديل به تكبر شده است، براي اينكه خودمان را اثبات كنيم، به ساير اقوام و ملل اهانت مي‌كنيم، يه تركه ميره...
   
8. از زیر كار در می‌رویم! مسئولیت ناپذیریم. كار مفید خودمان در طول يك روز گواه اين مطلب است!
   
9. كمتر میانه رویيم و بیشتر اهل زياده روي و افراط يا تفريط و كم گذاشتن هستيم...
   
10. همواره متوقعیم و ناراضی.
    
11. احساساتی‌ایم، تا زماني كه احساساتمان تحريك نشده دست به كار خير نمي‌زنيم. عقلمان چه كاره است؟!
    
12. توهم توطئه‌ی دایمی داریم، سخت به هم اعتماد می‌كنیم. كار، كار انگلیسی‌هاست!
    
13. اهل ظاهرسازی و تظاهریم، تظاهر به درستی، ادب، توانگری.
    
14. سطحی‌نگر و كم اندیشیم. روحيه علمي و علت و معلولي را بر نمي‌تابيم.
    
15. چشم و هم چشمی از ویژگی‌های خلقی جامعه‌ی ماست، دختر هاجر خانم حقوق می‌خونه شما چی؟!
    
16. خود سانسوریم و این به استبداد زدگی ما در طول سده‌های پیش تا به امروز باز می‌گردد.
    
17. تقدير گرا هستيم و همين روحيه سد مهمي در برابر بهبود، توسعه، خلاقيت و نوآوري شده است.
    
18. خود باخته‌ایم و خود كم بین. ایرانی دبی می‌ره و ارض الهدایا، اونجا عكس می‌گیره تا به همسایه‌ها نشون بده! گاهی هم به غایت خودبزرگ‌بینیم، هنر نزد ایرانیان است و بس!
    
19. درستی رو برای دیگران تجویز می‌كنیم، نه خودمون! اگه كسی به ناموسمون نافرم نگاه كنه، جرش می‌دیم اما خودمون مجازیم...
    
20. با سنت‌ها و آیین های كهن بیگانه‌ایم ولي ادعا مي‌كنيم وامدار ميراث گذشتگانيم.
21. كمتر كتاب می‌خوانیم و ادبیات ما شفاهی است، به همین دلیل است كه كتاب‌خوانی در جامعه‌ی ما فضیلت است نه نیازی برای خردورزی.
    
22. نسبت به طبیعت كمتر مسئولیم. انبوه زباله‌ها در كنار جاده‌ها و گردشگاه‌ها سندی بر این ادعایند.
    
23. فرهنگ فن‌آوری‌های نو را یا نمی‌پذیریم یا كه دیر با آن همراه مي‌شویم.
    روزگاری كه تلگراف در این ملك سامان گرفت، برای آشنایی و ایجاد رغبت رعیت استفاده از تلگراف مفت اعلام شد، حدود نیم سال كه گذشت و مردم با تلگراف خو گرفتند بر سر تلگراف خانه نوشتند: حرف مفت ممنوع! این داستان به شكلی دیگر با گوشی موبایل بازیمان امروزه نیز گفتنی است، جانم! استاد اِس، اِم، اسیم.
    
24. تفاوتهاي جنسی بت ذهنیمان شده است، آنتي دختر يا آنتي پسر هستيم... در كجا مانده‌ایم علت كجاست؟
    
25. چرا ازدواج ها در جامعه‌ی ما كاهش یافته‌اند و سست پیكر گشته‌اند؟
    
26. طول عمر مدیریت كلان و نیمه كلان در كشورمان بسیار كوتاه است، مدیران اجرایی پیاپی جابه‌جا می‌شوند.
    
27. تخصص محوری در گزینش‌های مدیرانمان كمتر است، بگذریم كه رابطه بسیار برجای ضابطه می‌نشیند. بوروكراسي جايگزين شايسته سالاري شده است.
    
28. عرض و طول دولت در ایران همواره بزرگ بوده است. اقتصاد دولتی، فرهنگ حكومتی و...
    
29. تفكر استراتژيك و دور برد در مديريت نداريم، فقط چند متر جلوتر خودمان را مي‌بينيم؛ باري به هر جهت هستيم...
    
30. كیفیت آموزشی در كل نظام آموزشی‌مان پایین است. خروجی دبستان به دوره‌ی راهنمایی می‌رود، خروجی راهنمایی به دوره‌ی دبیرستان و... چرخه‌ی ناكارآمد آموزشی به افت كیفیت نهادهای آموزشی كشور انجامیده است.
    
31. نظام ديوانسالاري را به وجود آورده و بال و پر داده‌ايم تا در خدمت انسان و سازمان‌ها باشد، ولي در نهايت سازمان‌ها و افراد در خدمت همين غول بوروكراسي در ‌آمده و اسير آن شده‌اند.
    
32. مدیریت اقتصادی كشور ناكارآمد است و به همین دلیل اقتصادمان بیمار.
    
33. رشد رشوه، اختلاس و ارتشا در كشور معلول چه گونه مدیریتی است؟
    
34. آیا افزایش خشونت‌ها و درگیری‌های خیابانی و خانوادگی معلول عدم تخلیه‌ی جامعه در جای خود نیست، مدیریت فرهنگی كه تنها گرایش به جهت دادن به جامعه دارد در این مشكلات چقدر سهیم است؟
    
35. امروز چقدر جامعه معنوی است، چقدر انسانیم، چقدر به اخلاقیات پایبندیم. امروز جامعه به چه میزان دین گراست و...
    
36. چرا روزهای تعطیل ما برای بزرگداشت اشخاص (بزرگان دینی) سال روز مرگ آن‌هاست، با سوگ به پاسداشت آنها می‌رویم نه با شادی در زادروزها و مناسبت‌های شاد. مدیریت فرهنگی ما تا به امروز، مدیریت غم‌افزا و غم محور بوده تا مدیریت شادی گزین و الگوساز.
    
37. چرا مدیریت فرهنگی در جامعه یكسان اندیشیدن همگانی را ترویج می‌كند، روحيه انتقادي مساوي است با شائبه براندازي يا توطئه و نفاق!
    
38. ریشه‌ی پدیده‌ی روز افزون فرار مغزها در جامعه چیست؟
    
39. در جهان امروز به ایرانی چگونه می‌نگرند؟
    
40. موسیقی امروز ما به كجا می‌رود؟

و...