اين شعر هم تقديم به اساتيدي همچون سقط فروش، عيسي زادگان، امين خاني، زینالی، مرادخاني، حاج حسينلو، ابدالي، خانم فروتني و ساير زحمت كشان دانشگاه كه با تلاشهاي خود مهر و اميد مي پراكنند:

تو بر سياه تخته، سپيد می نويسی

شکوفه می تکانی، اميد می نویسی

در اين کلاس کوچک، که پنجره ندارد

دريچه می گشايی، جديد می نويسی

تو با اشاره خود، چه راحت و صميمی

برای قفل ذهنم، کليد می نويسی

چه مهر دلفروزی، نوشته تو دارد

مگر برای خورشيد، رسيد می نويسی؟

تو در حلول پائيز، بهار می سرايی

به روی سينه برف، نويد می نويسی

هميشه دوستی را به حال می کشانی

هميشه دشمنی را بعيد می نويسی

شکوه راستی را به سرو می نمايی

پيام خرمی را به بيد می نويسی

تو عاشق خدايی، که از ريا جدايی

و بر سياه تخته، سپيد می نويسي